دیپلماسی فرهنگی در میان انواع دیپلماسی‌های نوین اعم از دیپلماسی عمومی، دیپلماسی رسانه ای و غیره، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. امروزه سهم فرهنگ در استراتژی­های سیاست گذاری به ویژه با توسعه دیپلماسی فرهنگی، که نقش مهمی در روابط بین المللی کنونی ایفا می‌­کند، ارتقا یافته است. دیپلماسی فرهنگی ابزار بسیار مهمی برای انتقال فرهنگ و ارزش‌های ملی است.

ایران اسلامی از دارایی‌ها و قلمروهای ایرانی، اسلامی و انقلابی گسترده‌ای در خارج از کشور برخوردار است.

دیمیتری مدودف: بشریت باید بالاخره از میراث نظام استعماری خلاص شود.

در این زمانه که درخت فرهنگ انقلاب اسلامی ما، تناور و مثمر و سرسبز پر افتخار شده است، باید به درستی، با کمک نخبگان فرهنگ و دیپلماسی فرهنگی، از آن مراقبت کنیم.

به گفته محمد نصراوی؛ رئیس جمهور آینده ایران به عنوان عالی‌ترین مقام اجرایی کشور،می تواند نقشی محوری در تبیین و اجرای سیاست‌های کلان در حوزه دیپلماسی فرهنگی و برندسازی ملی ایفا کند.

در یک دوره‌ در کنسولگری انگلیس در منطقه پلیس جنوب (که وابسته به دولت انگلیس بود) تریاک را به قیمت بسیار ارزان به مردم می‌فروختند و سوخته تریاک را به چند برابر قیمت از آن‌ها می‌خریدند!

هادی آجیلی، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در تونس تاکید کرد: «زمینه‌ها و ظرفیت‌های مساعد و مطلوبی در راستای هم‌افزایی و همکاری ایران و تونس وجود دارد که باید آنها را مغتنم شمرد.»

صادرات فرهنگی در فرم و محتوا دایره‌ای گسترده‌دامن از ماده و فراماده را شامل می‌شود. هویت، معنا و فرهنگ به صورت شی، کالا و خدمات عرضه گشته و مخاطبین را جلب و جذب می‌کند.

اساس فکری شکل‌گیری اسرائیل بیش از هر چیز، بر بنیاد بازخوانی و مصادره میراث یهودیت و بنی‌اسرائیل به ویژه الهیات سیاسی آن استوار بوده است. زعمای صهیونیست از همان آغاز بدین موضوع واقف بودند که تنها در صورتی به اهداف خویش خواهند رسید که آرمان‌ها و منافع خود را بر بنیاد تراث یهودی- عبری مستقر نمایند. ایجاد یک اندیشه و ایدئولوژی نوپدید هم هزینه و انرژی فراوانی می‌طلبید و هم به احتمال زیاد مورد اجماع و موافقت توده‌های آواره و «در تبعید» یهودی قرار نمی‌گرفت.