به گزارش روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، این نشست‌ها با رویکرد اشتراک‌گذاری تجربیات زیسته متخصصان و دانش‌آموختگان ایرانی، به دنبال ارتقای آگاهی نسل جوان و تحکیم پیوندهای فرهنگی و علمی میان دو ملت ایران و عراق است.

نخستین برنامه از این سلسله نشست‌ها با حضور جمعی از اساتید و نخبگان برگزار شد و هدف آن بازخوانی روایت علی عبدالحسین از سال‌ها زیست و فعالیت علمی، فرهنگی و اجتماعی در ایران بود تا تجربیات ایشان به نسل جوان منتقل شود.

علی عبدالحسین سخنان خود را با بیان تجربه شخصی و دگردیسی فردی آغاز کرد. وی بر اهمیت یادگیری زبان فارسی تأکید کرد و گفت: آموختن فارسی فراتر از یادگیری یک زبان، کلیدی برای ورود به دنیای صمیمی ایرانیان بوده است.

وی اظهار داشت که مردم ایران به کسانی که با زبان مادری آن‌ها سخن می‌گویند اشتیاق وافری نشان می‌دهند و همین امر موانع ارتباطی را به پیوندهای دوستانه تبدیل می‌کند.

عبدالحسین در تحلیل رفتارشناسی شهروندان ایرانی، ویژگی‌های مهمان‌نوازی بی‌دریغ و روحیه یاری‌گری به دیگران و ایجاد روابط دوستانه با غریبه‌ها و رفتارهای صمیمانه را برجسته کرد.

وی همچنین تأکید کرد که با وجود تفاوت‌های فرهنگی میان جوامع عربی و ایرانی، مودت و انسان‌دوستی در جامعه ایرانی بسیار عمیق و ریشه‌دار است.

بخش دیگری از نشست به واکاوی زیست ‌محیطی و ویژگی‌های زندگی در کلان‌شهرهای ایران نظیر تهران و مشهد اختصاص یافت.

وی تجربه زندگی در ایران را به مثابه یک کلاس درس بزرگ توصیف کرد و دستاورد آن را «صبر و نگریستن به زندگی از زاویه‌ای جدید» عنوان کرد و افزود که ایران کشوری است که تاریخ و فرهنگ در آن با عشق به زندگی گره خورده و علی‌رغم چالش‌ها و تفاوت‌های قانونی، تجربه زندگی در ایران بسیار آموزنده و ارزشمند است.

این نشست، نخستین برنامه از سلسله نشست‌های «تجربتی فی ایران» بود و استمرار چنین برنامه‌هایی می‌تواند به گسترش تبادل فرهنگی و علمی میان ایران و عراق کمک شایانی کند.

در راستای تعمیق پیوندهای فرهنگی و آکادمیک میان دو ملت ایران و عراق، رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در بغداد میزبان دومین نشست از سلسله جلسات «تجربتی فی ایران» (تجربه من در ایران) بود.

این نشست با حضور جمعی از نخبگان، اساتید و دانشجویان عراقی برگزار شد و زمینه‌ای برای بازخوانی تجربیات علمی و اجتماعی علی کامل البولانی، استاد دانشگاه واسط فراهم آورد.

البولانی با تبیین جایگاه زبان در پیوندهای انسانی، آموختن زبان فارسی را فراتر از یک مهارت دانست و آن را راهی برای شناخت عمیق‌تر جامعه ایرانی توصیف کرد.

وی بر اهمیت ارتباط کلامی و عاطفی برای درک هویت فرهنگی و ارزش‌هایی چون مهمان‌نوازی و یاری‌گری تأکید کرد.

بخش اصلی نشست به بررسی ظرفیت‌های دیپلماسی علمی اختصاص یافت. سخنران با اشاره به چالش‌های زیرساختی برخی حوزه‌های پژوهشی در عراق، مراکز علمی ایران را بستری مناسب برای توسعه دانش معرفی کرد و بر نگاه مشارکتی به دانشجویان بین‌المللی تأکید داشت.

همچنین بهره‌گیری از امکانات پیشرفته در حوزه‌هایی مانند نانوتکنولوژی، لیزر و متالورژی به عنوان الگویی برای ارتقای توان علمی و انتقال تجربه مدیریت آزمایشگاهی مورد توجه قرار گرفت.

در ادامه، تجربه زیست شهری در کلان‌شهرهایی مانند تهران و مشهد مطرح شد. نظم در حمل‌ونقل عمومی، اخلاق کاری و برخی فرآیندهای اداری از نشانه‌های انضباط اجتماعی معرفی شد. در کنار آن، تداوم روابط انسانی صمیمانه در بازارهای سنتی نشان‌دهنده توازن میان سنت و مدرنیته در جامعه ایران ارزیابی شد.

این نشست با بخش پرسش و پاسخ تخصصی پایان یافت. شرکت‌کنندگان همکاری‌های علمی و فرهنگی میان بغداد و تهران را ضرورتی تمدنی دانستند و بر تدوین راهبردهای بلندمدت برای پیوند میان نخبگان دو کشور به منظور عبور از چالش‌های بین‌المللی و دستیابی به توسعه پایدار تأکید کردند.

انتهای پیام/