به گزارش روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، حجت‌الاسلام محمدمهدی ایمانی‌پور سکان‌دار دیپلماسی عمومی کشور در یادداشتی که آن را در اختیار روزنامه همشهری قرار داده است ضمن نقد ناهنجاری «بی‌حجابی در ایران» با اشاره به این حقیقت که خانواده در منظومه حیات بشری صرفاً یک قرارداد حقوقی یا هم‌زیستی تصادفی نیست و بنیادی‌ترین سلول زیستی و اخلاقی جامعه محسوب می‌شود، به پدیده مدیریت شده «تضعیف حیا» در جامعه ریشه‌دار ایران اسلامی پرداخته است.

در ادامه مشروح این نوشته را که در صفحه ۱ و ۷ شماره ۹۷۶۲ روزنامه همشهری به چاپ رسیده است با هم می‌خوانیم؛

 خانواده در منظومه حیات بشری صرفاً یک قرارداد حقوقی یا هم‌زیستی تصادفی نیست، بلکه بنیادی‌ترین سلول زیستی، عاطفی، تربیتی و اخلاقی جامعه محسوب می‌شود. پایداری تمدن‌ها، سلامت روانی نسل‌ها و انتقال ارزش‌های اصیل انسانی و معنوی، همگی در پناه این دژ مستحکم شکل گرفته‌اند. با این حال، در دهه‌های اخیر، دگردیسی‌های پرشتاب ناشی از مدرنیته ابزارمحور، مصرف‌گرایی لجام‌گسیخته و ترویج اباحه‌گری جنسی، این کانون حیاتی را در مقیاسی جهانی با تهدید فروپاشی مواجه ساخته است.

در این میان، پدیده «برهنگی و تضعیف حیا و عفاف» نه یک امر صرفاً تصادفی یا سلیقه‌ای، بلکه نخستین و نمایان‌ترین حلقه از یک زنجیره بحران‌زاست؛ پدیده‌ای که به‌مثابه «نوک کوه یخ»، کوهی از بحران‌های شناختی، هویتی، شخصیتی و اجتماعی را در لایه‌های پنهان خود دارد.

در این خصوص نکاتی وجود دارد که لازم است مورد توجه قرار گیرد:

نخست اینکه ترویج برهنگی و تقلیل ماهیت و کارکرد پوشش عفیفانه، به امری شخصی و سلیقه‌ای، نخستین ضربه هولناک را بر روان و سلامت افراد و جوامع وارد می‌سازد. در فضایی که ارزش انسانی فرد به میزان نمایش جاذبه‌های جسمانی گره می‌خورد، هویت عقلانی، اخلاقی، معنوی و اجتماعی آن به حاشیه رانده می‌شود. انسان در این پارادایم از یک «موجود با ارزش» به یک «کالای مصرفی» تنزل می‌یابد.

از سوی دیگر، در یک نگاه روانشناسانه، مغز و ادراک انسان در مواجهه مداوم با محرک‌های دیداری، دچارآشفتگی ذهنی می‌شود. این وضعیت، حس اقناع روانی و عاطفی را از بین برده و بسترساز تنوع‌طلبی بی‌پایان، خیانت، سرخوردگی زناشویی و ناتوانی در برقراری پیوندهای وفادارانه عمیق می‌گردد.

نکته دوم اینکه برهنگی آغازگر فرآیندی است که بنیان‌های هنجاری و تربیتی جامعه را منهدم می‌کند. آنچه در طول سالها و دهه های گذشته و اخیر و در نگاه سطحی غرب «آزادی تن» نامیده شد، در لایه‌های عمیق به معضلات جبران‌ناپذیری انجامید. یکی از این معضلات،"انحلال مفهوم تعهد و زیست سالم" بود. خانواده بدون «تعهد متقابل» و «زیست وفادارنه» معنا ندارد. در حال حاضر ، برهنگی و بی‌بندوباری در غرب، مرزهای قدسی خلوت خانوادگی را دریده و ارتباط زناشویی را از یک میثاق مقدس به پیوندی ناپایدار، موقت و شکننده بدل ساخته است.

گسترش روابط آزاد و روابط بدون پذیرش مسئولیت، جوامع غربی را با بحران تولد فرزندان بی‌سرپرست یا تک‌والد مواجه کرده است. جامعه‌شناسان تایید می‌کنند که کودکانی که در غیاب ساختار طبیعی و کامل خانواده رشد می‌کنند، با نرخ بسیار بالاتری از آسیب‌های عاطفی، بزهکاری، اعتیاد و افت تحصیلی مواجه می‌شوند.

از سوی دیگر، تخریب الگوی طبیعی خانواده راه را برای ظهور الگوهای منحرف جنسی هموار کرد؛ نتیجه مستقیم این فرآیند، سقوط فاجعه‌بار نرخ باروری، پیری جمعیت و گسترش بی‌سابقه بحران «تنهایی و انزوای فردی» در غرب بوده است.

امروزه بسیاری از جامعه‌شناسان، روان‌شناسان و حتی سیاستمداران غربی به این حقیقت اعتراف می‌کنند که انهدام خانواده، زیربنای تمدن مدرن را از درون تهی کرده است. هزینه‌های نجومی مهار آسیب‌های اجتماعی، بحران‌های روحی و روانی مفرط و بحران جمعیت، محصول مستقیم جدایی زیست انسانی از اصل فطری عفاف، خویشتن‌داری و مرزداری اخلاقی است.

غرب با حذف حیا از حوزه عمومی، نه به رهایی انسان، بلکه به اسارت او در چنگال سوداگری جنسی، مدگرایی مبتذل و تنهایی مفرط انجامید.

نیکران موتور

نکته سوم ، مربوط به نسبت تجربیات دهه های گذشته و اخیر در غرب با جامعه امروز ما است. جامعه ما نباید وارد مسیری شود که انتهای آن فروپاشی مهم‌ترین سرمایه انسانی و اجتماعی است. صیانت از عفاف و حیا نیازمند رویکردی تبیینی، حکیمانه ، فرهنگی و حتی قانونی است. مقوله "عفاف" و "حیا" در این جا باید به عنوان «سپر دفاعی کرامت انسانی»، «پیش‌شرط سلامت روانی فردی» و «ستون فقرات آرامش خانوادگی» تبیین و روایت‌گری گردد.

متعاقبا، نسل جوان باید پشت‌صحنه صنعت برهنگی و اهداف نظام سرمایه‌داری در کالاسازی از زن و متلاشی کردن حریم خانواده را با زبانی استدلالی و اقناعی بشناسند. همچنین باید توجه داشت که پدافند فرهنگی در برابر برهنگی، بدون تسهیل تشکیل خانواده، حمایت اقتصادی از مسکن و معیشت جوانان و ایجاد امنیت روانی برای فرزندآوری، کامل نخواهد شد.

تامین مشروع نیازهای عاطفی و زیستی در قالب ازدواج پایدار، قوی‌ترین پادزهر در برابر اباحه‌گری است. ارائه الگوهای درخشان از انسان‌هایی که با حفظ کامل حیا و عفاف، در بالاترین سطوح علمی، اجتماعی، سیاسی و مدیریتی می‌درخشند، بطلان دوگانه کاذب «یا آزادی بی قید و شرط و پیشرفت، یا تحجر و انزوا» را آشکار می‌سازد.

لازم به ذکر نیست که برهنگی و هنجارشکنی جنسی هرگز مصداق آزادی نیست، بلکه مترادف با سلب آرامش، اسارت در چنگال غریزه‌گرایی بی‌انتها و گام برداشتن در مسیر فروپاشی دژ خانواده است. تجربه بحران‌زده غرب زنگ خطری جدی و آشکار است که نشان می‌دهد چشم‌پوشی از مرزهای عفاف، هزینه‌های تمدنی جبران‌ناپذیری در پی دارد.

صیانت از حیا و تحکیم مرزهای اخلاقی در جامعه، نجات‌بخش زیست سالم انسانی، ضامن استحکام پیوندمیان زوجین و تضمین‌کننده تربیت نسلی متعالی و مستقل است. نسل جوان و نوجوان ما باید بدانند، «ایرانی اصیل» انسانی ماهیتا متمدن، با حیا و خانواده‌دوست است. باید با تثبیت و اجرای قانون، اقدامات گسترده فرهنگی با بهره‌مندی از ابزارهای تبیینی روزآمد و کارآمد، این گوهر تابناک را حفظ کرده و الگویی جامع از پیشرفت، کرامت و حیات طیبه انسانی را به جهانیان عرضه داریم. انشاءالله

.