به گزارش روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، به دعوت از وزارت فرهنگ فدراسیون روسیه هفته فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در روسیه با حضور ۱۶۸ هنرمند ایرانی در ۳۰ رشته مختلف مهر ماه سال‌جاری در چهار شهر مسکو، کازان، سن‌پترزبورگ و آستاراخان برگزار می‌شود.

در این رویداد که مسئولین عالی فرهنگی در کشور منجمله عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، حسین دیوسالار، معاون توسعه همکاری‌های علمی و فرهنگی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و رائد فریدزاده رئیس سازمان امور سینمایی حضور دارند نشست‌ها و برنامه‌های متعدد برنامه‌ریزی شده است که حضور در افتتاحیه جشنواره فیلم «پروانه الماسی» در نخستین روز حضور هیئت ایرانی از جمله آن‌ها است.

معاون سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و رئیس سازمان سینمایی کشور شامگاه پنجشنبه (۲ مهر ماه) با حضور در این فستیوال معتبر که هدف اصلی نه تلاش در جستجوی موفقیت تجاری، بلکه در توانایی سخن گفتن از ارزش‌های والای انسانی، پاسداشت میراث فرهنگی و آشکار ساختن معانی مشترک بشری نهفته است با بانیان و شرکت‌کنندگان آن از کشورهای مختلف جهان به گفت‌وگو پرداختند.

در آیین افتتاحیه فریدزاده رئیس سازمان امور سینمایی و سمعی بصری کشور در سخنانی اظهار کرد: برای من مایه مسرت و خرسندی است که فرصتی فراهم شده است تا در این رویداد مهم بین المللی و در این شهر بزرگ فرهنگ و هنر سخن بگویم؛ آن هم در نشستی که با نام نیکیتا میخالکف، یکی از چهره‌های برجسته و تأثیرگذار سینمای معاصر جهان، گره خورده است.

وی ادامه داد: عنوان این نشست، «بدیل‌های فرهنگی از نگاه بسگون: معنا و اهمیت جایزه سینمایی پروانه الماسی»، پرسشی مهم را پیش روی ما قرار می‌دهد که سینما چگونه میتواند در جهانی که بیش از هر زمان دیگری با تفاوت‌های فرهنگی، تاریخی و تمدنی مواجه شده، پیوند ایجاد کند؟ سوالی که پاسخ آن در ماهیت خود سینما نهفته است، سینما با نور پدید می‌آید و بیش و پیش از همه فضایی است برای دیدن و دیده شدن.  با روایت امکان دیدن جهان و تجربه آن از منظر دیگری فراهم می‌آید.

فریدزاده گفت: ما در سینما فراتر از چهره، خانه و سرزمین را می‌بینیم؛ شیوه‌ای از «در جهان‌بودن» را تجربه می‌کنیم. تماشای هر فیلمی از فرهنگی دیگر، امکان دیدن خود است در آینه دیگری. آینه نه فقط در فرهنگ و شعر و عرفان ایرانی و اسلامی بلکه در فرهنگ‌ و سنن‌ مردمان این خطه  با «آشکار شدن و ظهور حقیقت» پیوند خورده است.

وی افزود: آینه گردانی سینما گاهی چیزی را برای ما عیان میکند که پیشتر از آن آگاه نبودیم. این همان جادوی سینماست که تاکید دارد دیدن خویش در آینه دیگری و دیدن دیگری در فضای آشنای خود ارزش دارد.

رئیس سازمان سینمایی کشور تصریح کرد: از فردوسی، حافظ و مولانا تا داستایفسکی، تولستوی و چخوف، هنر همواره راهی برای پرسش از انسان و هستی بوده است. هستی انسان با تامل عجین و مانوس است.‌

وی یادآور شد: سینما گاه روایتگر  و آینه گردان درد و فقدان است. یک صندلی خالی؛ خانه‌ای که کسی دیگر به آن بازنمی‌گردد و جای خالی چهره‌ای در قاب. اینجاست که سینما فقط آنچه را هست نشان نمی‌دهد؛ غیاب را قابل دیدن می‌کند.

رئیس سازمان سینمایی کشور گفت: ما در چند ماه گذشته با فاجعه‌ای مواجه شده‌ایم که نه تنها برای خانواده‌ بلکه برای ملتی دردی  عمیق و تسکین‌ناپذیر بوده است: فاجعه شهادت کودکان مظلوم در میناب و لامرد و نقاط دیگر ایران. اینجا هیچ کلمه و تصویری نمی‌تواند تمامی درد پدر و مادری را که فرزندش را از دست داده است بیان کند. این درد، در بنیاد خود یگانه است.

وی تاکید کرد: به واسطه سینما این درد شخصی می‌تواند بی‌آنکه یگانگی خود را از دست بدهد، به حافظه عمومی مبدل می‌شود. سینما گاهی، آینه جای خالی چیزی است که دیگر در برابر ما نیست. سینما با روایت درد و رنج و فقدان و شادی و امید حس مشترکی ایجاد می کند که بر آن اساس فهم دیگری میسر می شود.

رئیس سازمان سینمایی کشور  در پایان اظهار کرد: اهمیت رویدادی همچون «پروانه الماسی» در  این نکته نهفته است که روایتِ دیگر از منظری دیگر برای فهم خویش و جهان. پروانه‌ و شمع در فرهنگ‌ و ادبیات فارسی پیوندی ناگسستنی داشته‌اند. پروانه در پی نور و حقیقت است و آنچنان‌پیش می‌رود که در دل آن بسوزد و رستگار شود. پایبندی و تعهد به حقیقت و روایتگری آن بن مایه بدیل فرهنگی  (Cultural Alternatives) فرهنگ تمامیت‌خواه و‌یکجانبه نگر‌ است.