منو اصلی
اخبار > «جامعه و فرهنگ زنگبار»


  چاپ        ارسال به دوست

برشي از يك كتاب؛

«جامعه و فرهنگ زنگبار»

«جامعه و فرهنگ زنگبار» عنوان کتابی است که امیربهرام عرب‌احمدی، آن را در سال 1395 و به سفارش  مرکز مطالعات فرهنگی بین‌المللی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، به رشته تحریر درآورده است.

به گزارش اداره‌كل روابط عمومي و اطلاع‌رساني سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي، کتاب «جامعه و فرهنگ زنگبار» را گروه انتشاراتی بین‌المللی الهدی وابسته به اين سازمان، در 383 صفحه وارد بازار نشر کرده است.

این کتاب که از مجموعه کتاب‌های مرکز مطالعات فرهنگی بین‌المللی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی در معرفی جامعه و فرهنگ کشورهای مختلف است، در 12 فصلِ جغرافیای طبیعی و انسانی، تاریخ زنگبار، نظام اجتماعی، سیاست و حکومت، فرهنگ، ادیان و مذاهب، فرهنگ عامه، زبان و ادبیات، هنر، نظام آموزشی، رسانه‌ها و وسایل ارتباطات جمعی و همچنین روابط ایران و زنگبار، نمایی کلی از جامعه و فرهنگ کشور آفریقایی زنگبار را پیش روی مخاطب قرار می‌دهد.

رویکرد اصلی در این کتاب بر ویژگی‌های فرهنگی و اجتماعی این مجمع‌الجزایر متمرکز گشته و علاوه بر  بررسی تحلیلی جامعه، شاخصه‌های فرهنگی و اجتماعی این سرزمین نیز به گونه‌ای مبسوط مورد بحث قرار گرفته است.

در بخشی از مقدمه این کتاب به قلم مؤلف آمده است: زنگبار از قدیم‌الایام سـرزمینی نام‌آشنا برای ایرانیان به شمار می‌رود و اکثـر تحصیلکردگان و فرهیختگان ایرانی اطلاعاتی ولو محدود از این مجمع‌الجزایر دارند. پیشـینه این امـر به مهاجرت گروهی از شـیرازی‌ها به این جزیره و دیگر مناطق ساحلی شرق آفریقا در قرون نخستین اسلامی بازمی‌گردد که با استقرار طولانی‌مدت در مجمع‌الجزایر زنگبار و دیگر مناطق ســاحلی شــرق آفریقا، سنگ بنای ایجاد ارتباطات مســتقیم بین مردم ایران با شرق آفریقا را بنیان نهادند که تاکنون نیز پا برجای مانده است.

نام زنگبار که از دو کلمه فارســی «زنگ» و «بار» به معنای ســاحل ســیاهان گرفته شده نیز به خوبی عمــق نفوذ فرهنگ و تمدن ایران را در این مجمع‌الجزایر به تصویر می‌کشد. جدای از نقش مهم زنگبار در گسترش روابط ایران و کشورهای منطقه شرق آفریقا، مجمع‌الجزایر زنگبار از دیرباز از عوامل مهم تأثیرگذار در بخش عظیمی از شـرق و جنوب شرق آفریقا بوده و فرهنگ این سـرزمین تمام این منطقه را تحت پوشش خود قرار داده و در اکثر تحولات فرهنگی شرق آفریقا نقش‌آفرین بوده است.

در صفحه 48 اين كتاب ذيل بخش «گروه‌های قومی (قبایل)» مي‌خوانيم: مجمع‌الجزایر زنگبار برخلاف سرزمین اصلی (که دربرگیرنده 120 قبیله است) فاقد قبایل و گروه‌های قومی متعددی است و تنها چند گروه قومی موسوم به سواحیلی‌ها در مناطق مختلف این مجمع الجزایر (عمدتاً سه جزیره اصلی اونگوجا، پمبا و تومباتو) زندگی می‌کنند. این قبایل که در اصل و براساس خصوصیات نژادی خود به نژاد «بانتو » تعلق دارند، خود را شیرازی‌الاصل دانسته و نوعی پیوند و تلفیق بین اصالت نژادی و پیشینه تاریخی خود پدید آورده‌اند.

جدای از سواحیلی‌های شیرازی‌الاصل، گروهی از فرزندان بردگان آزادشده متعلق به قرون هجده و نوزده میلادی، تعداد زیادی از سیاهان سرزمین اصلی مهاجر به زنگبار و برخی از اعراب اخراجی از این جزیره در سال 1964 میلادی ـ که در دهه‌های 1980 و 1990 مجدداً به زنگبار بازگشتند ـ نیز در جزایر اصلی مجمع‌الجزایر زنگبار زندگی می‌کنند.

دیگر گروه‌های قومی زنگبار را اقلیت بسیار کوچک آسیایی، هندی و پاکستانی تشکیل می‌دهند که عمدتاً در بخش‌های گردشگری و تجارت اشتغال دارند. طی دو دهه گذشته تعداد بسیار کمی از کارشناسان اروپایی دست‌اندرکار در صنعت گردشگری، خدمات انسان‌دوستانه و بهداشت نیز در زنگبار اقامت گزیده‌اند.


١٨:٣٩ - 1396/08/23    /    شماره : ٦٨٩٩٧٩    /    تعداد نمایش : ١٦٠


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج