منو اصلی
اخبار > برگزاري سمینار «ادبیات فارسی در اواخر دوره مغولان هند» در دهلي‌نو


  چاپ        ارسال به دوست

برگزاري سمینار «ادبیات فارسی در اواخر دوره مغولان هند» در دهلي‌نو

به همت بنیاد فارسی هند و با همکاری بنیاد بیدل تهران و انستیتو غالب دهلی‌نو، سمینار بین‌المللی دوروزه «ادبیات فارسی در اواخر دوره مغولان هند» با تأکید بر بیدل دهلوی، برگزار شد.

به گزارش اداره‌كل روابط عمومي و اطلاع‌رساني سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي، اين سمينار با حضور شخصیت‌های سیاسی و ادبی از هند، ایران، افغانستان و تاجیکستان، در محل مؤسسه غالب دهلی‌نو برگزار شد.

در آيين افتتاح اين سمينار علی اکبر شاه، دبیر بنیاد فارسی هند و استادیار دانشگاه دهلی، با بيان سخناني ضمن اشاره به اوضاع زبان فارسی در اواخر دوره گورکانیان هند (دوران اورنگ زیب) گفت: در این دوره  بیشتر به نقد ادبی توجه شده و کتاب‌های مهمی در این زمینه تألیف شد.

وی افزود: در این دوره همچنین  فرهنگ‌های مهمی همچون «فرهنگ جهانگیری» تألیف شد که تاکنون مورد استفاده فارسی‌زبانان قرار می‌گیرد.

گل‌افشان خان، استاد گروه تاریخ دانشگاه اسلامی علیگر هند هم در سخنرانی خود به تشریح اوضاع سیاسی، اجتماعی و فرهنگی قرن هجدهم پرداخت و تأکید کرد: قرن هجدهم از نظر فرهنگی خیلی غنی است و در آن زمان فارسی در منطقه شبه قاره رواج داشت که در کل به آنها منطقه فارسی‌زبان می‌گفتند.

وی در ادامه به برخی از آثار این دوره اشاره کرد و گفت: «سفرنامه ابوطالب اصفهانی» شاید اولین منبع فارسی‌زبان برای مطالعه اجتماعی و فرهنگی اروپا باشد.

وی تأکید کرد: در آن همان زمان گفت‌وگوی بین ادیان آغاز  شد و اکبر شاه، آغازگر این روش بود و در دربار وی  اندیشمندان مذاهب و مکاتب مختلف فکری حضور داشتند و به بحث و گفت‌وگو می‌پرداختند.

غلامرضا  انصاری، سفیر جمهوری اسلامی ایران در دهلي‌نو هم در سخنراني خود در اين سمينار، نقش مردم و دولت هند در حفظ ارزش‌های تمدنی را مهم قلمداد کرد و گفت: اسلام و زبان فارسی نقش مهمی در ساختار تمدن هند دارند.

سفیر ایران در  بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به سخنان نخست‌وزیر هند در سفر وی به ایران در خرداد 1395 گفت: اسلامی که به هند آمد از طریق ایران بود یعنی اسلام مولوی، اسلام حافظ و اسلام سعدی. اسلامی که پر از عشق و محبت و خدمت به خلق بود.

شیدا محمد ابدالی، سفیر افغانستان در دهلي‌نو هم در سخنان خود با اشاره به حمایت دربارهای هندی از زبان فارسی تأکید کرد: بیدل، مهم‌ترین نمونه  سبک هندی است که هنوز چنانکه باید و شاید جایگاه خود را در ادبیات به دست نیاورده است.

آذرمیدخت صفوی، استاد بازنشسته فارسی و رییس پیشین مرکز تحقیقات فارسی دانشگاه اسلامی علیگر هند نيز بر این نکته تأکید کرد که برای مطالعه زبان فارسی، مطالعه تاریخ و زبان اردو نیز لازم است.

وی در بخشی از سخنان خود شناخت بیدل دهلوی را که به «ابوالمعانی» و «خالق معانی» شهره است، مستلزم شناخت بهتر سبک هندی و اجزای آن دانست و از اینکه ما هنوز سبک هندی را چنان که باید و شاید فرا نگرفته‌ایم اظهار ناخشنودی کرد.

پروفسور صفوی سبک شعر فارسی بعد از انقلاب اسلامی ایران را هم خیلی نزدیک به سبک هندی دانست.

اکبر عبدالله، معاون اتحادیه نویسندگان تاجیکستان هم ضمن بیان ویژگی‌های بیدل به بیان این نکته پرداخت که اشعار این شاعر مهم سبک هندی چگونه در زمان اکبر شاه در راستای نظریه صلح کل وی به کار گرفته شد.

وی تأکید کرد: شناخت بیدل به ممارست بیشتری نیاز دارد و ما باید بیشتر روی اشعار این شاعر کار کنیم تا معانی نهفته در الفاظ پیچیده وی را کشف کنیم.

شاهد مهدی، رییس پیشین دانشگاه مرکزی جامعه ملیه اسلامیه در دهلی‌نو، خسرو دهلوی را اولین شاعر بزرگ فارسی و بیدل دهلوی را آخرین شاعر بزرگ فارسی‌سرای هند دانست و افزود: هر دوی این شاعران ترک‌نژاد بوده‌اند؛ پس معلوم می‌شود که زبان فارسی محدود به منطقه ایران نیست؛ بلکه آسیای مرکزی، شبه قاره هند و مناطق دیگر را نیز در بر می‌گیرد.

چاندر شکر، رییس بنیاد فارسی هند و رییس پیشین گروه فارسی دانشگاه دهلی هم زبان فارسی را زبان فرهنگ خواند و گفت: در قرن هجدهم چندین برابر قرون دیگر فعالیت ادبی صورت گرفته و آثار ادبی نگاشته شده است.

وی در ادامه با ذکر چند اثر در زمینه‌های مختلف در قرن هجدهم گفت: فارسی فقط زبان ادبیات نیست بلکه یک منبع تاریخی برای مطالعه تاریخ قرون میانه هند نیز هست و ما باید برای حفظ این آثار زبان فارسی را یاد بگیریم.

اختتاميه

در برنامه اختتامیه اين سمينار هم حجت‌اله عابدی، معاون رایزنی و وابسته فرهنگی ایران در دهلی‌نو، گفت: نوع اندیشه بیدل دهلوی «اندیشه وحدت‌گرایانه» و یگانگی است و در نگاه او عالم هم جلوه حق و تمام هستی در جستجوی حق است.

وی مثنوی «عرفان» را که بیدل قریب 30 سال عمرش را صرف آن کرد، نشانی از جایگاه معنویت و نیاز همواره بشر به این مهم خواند.

عابدی در ادامه ضمن ارج نهادن به سهم هند و هندیان در عرصه زبان و ادب فارسی گفت: علاوه بر پرداختن به تاریخ ادبیات و فهرست كردن آثار و بیان نقدهای کلی، باید تلاش شود تا در چنین سمینارهایی از افکار بزرگان ادب فارسی همچون بیدل در مسیر رشد خود همچنین سودمندی برای همنوعان رمزگشایی شود و اگر به نکات مبهمی برخورد کردیم، آن را کنار گذاشته و با دید مصلحانه بخش‌های کاربردی‌تر را به کار گیریم.

در ادامه خیراله آزاد، از کارکنان ارشد سفارت افغانستان در هند در سخنراني خود تأکید کرد که زبان فارسی متعلق به یک ملت و یا جغرافیای خاص نیست.

وي ادامه داد: در شبه قاره، زبان اردو و فارسی هر دو از هم تأثیر پذیرفته و بر غنای هم افزوده‌اند.

وي همچنين سهم اشتراکات فرهنگی را در برقراری روابط مردمان حوزه شبه قاره و ایران بیشتر از جنبه‌های سیاسی و اجتماعی در طول تاریخ مشترکشان دانست.

بنا بر اعلام اين خبر، در جريان برگزاري اين سمينار، 50 مقاله برگزیده از مجموع 70 مقاله واصله به دبیرخانه سمینار در 6  نشست علمی قرائت شد.

همچنين در اين سمينار همچنين در ادامه برنامه دو تفاهمنامه همکاری بین بنیاد فارسی هند و مؤسسه‌های اکو تهران و سروش مولانا تهران در خصوص طرح و برگزاری برنامه‌های مشترک ادبی و فرهنگی در ایران و هند به امضا رسید.

انتهاي پيام/


١٣:٤٤ - 1396/08/23    /    شماره : ٦٨٩٩٥٧    /    تعداد نمایش : ٢٠٠


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج